Duisternis heerst, ik voel me verlaten, eenzaam en ellendig:
(Psalm 22 ver 1-3); "Een psalm van David, voor de koorleider, op de hinde van de dageraad. Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten, bent U ver van mijn verlossing, van de woorden van mijn jammerklacht? Mijn God, ik roep overdag, maar U antwoordt niet, en 's nachts, maar ik vind geen stilte".
Een psalm voor goede vrijdag. Jezus aan het kruis, stervend in ‘stik ‘ donkerheid. Alle demonen vliegen Hem aan, Hij torst de zonden van de hele wereld. Wie kan zo veel haat, smerigheid en al het kwaad verdragen? Maar het ergste; Zijn Vader kijkt weg, Hij kan het niet verdragen, niet aanzien want er moet betaald worden.
En Hij doet het, houdt vol, het kruis is leeg, het graf is straks leeg, toch gewonnen!
Daarom niet enkel duisternis in dit schilderij, het licht breekt door, morgenrood begint te stralen. Want psalm 22 staat op: de hinde van de dageraad. Het ziet uit na de nacht. De tekenen zijn al zichtbaar, het wordt bijna licht, Pasen! Als een bloemknop aan het kruis, die bijna openbarst.